Pasi përfundojnë lojën, banorët shkojnë të shtrihen për të fjetur. Domenika dhe Seldi shtrihen në një krevat dhe fillojnë të bisedojnë. Ata fillojnë të komentojnë sjelljen e Oltës ndaj Erionit dhe Bertinës. Domenika shprehet se nuk i pëlqen kjo lloj sjellje dhe nëse do ia bënte dikush asaj, nuk do ta toleronte. Ajo i jep disi te drejtë Bertinës për reagimet që kishte ndaj Oltës dhe Erionit dhe këtë gjë e thotë duke e vënë veten në pozitën e saj. Sipas saj, Olta e kuptonte se Bertina bëhej xheloze nga sjellja e saj e ndaj ajo (Olta), nuk duhej ta ekzagjeronte. Domenika shprehet se ajo vetë nuk do ta bënte kurrë një gjë të tillë për një djalë që ka një lidhje, edhe nëse do ta pëlqente apo për më tepër, ta bënte për lojë. Ajo gjykon edhe sjelljen e Erionit i cili i ka pranuar veprimet e Oltës edhe kur Bertina ka qënë ende në shtëpi e sipas saj, atij i pëlqen kështu. Të dy të rinjtë gjykojnë edhe sjelljen e fundit të Erionit që ka qëndruar shumë afër me Oltën, madje ka fjetur me të, pasi sipas tyre, duket sikur ai mezi ka pritur që të dilte Bertina duke treguar kështu mungesë respekti ndaj saj. Domenika shton se Erioni nuk ndjen për Bertinën sepse në të kundërt, do e ndjente mungesën e saj e jo të sillej kështu me një tjetër. Ajo mendon se nëse është lojë, nuk është aspak e bukur dhe Olta duhet të mjaftohej që arriti ta nxirrte nga loja Bertinën, por për ta, fajtori kryesor është Erioni dhe Seldi e quan atë “dudum”. Ata imagjinojnë Bertinë e cila i shikon këto veprime nga jashtë e të dyve u vjen keq për të. Domenika shprehet se midis femrave, gjithnjë duhet të ekzistojë respekti e pavarësisht ndjenjave, cdo gjë duhet menduar si për veten e ndaj nuk duhen bërë sjellje që për veten do të vinte keq. aAo mendon se është e tepruar edhe dëshira e të dyve, Oltës dhe Erionit, për të qënë miq me njeri-tjetrin, kur cdo xhest i vogël, ndikon keq në lidhjen e tij me Bertinën.