Jetmiri dhe Tatiana qëndrojnë bashkë si fillim në kopësht, dhe përqafohen e nuk flasin me njëri-tjetrin. Më pas futen brenda dhe Tatiana i thotë që do të bisedojë pak me të dhe e fton të shkojnë diku ku mund të jenë vetëm. Ata shkojnë në dhomë dhe fillojnë të luajnë e të komunikojnë me gjeste. Tatiana fillon të flasë diçka në lidhje me Rezartën, por ai i thotë të mos flasë. Tatianë përgjiget që të mos i thotë të mos flasë, pasi ajo ka shumë gjëra për t’i treguar. Jetmiri mundohet t’i tregojë diçka në italisht dhe ajo duket se e kritikon dhe i thotë se ajo që kërkon ai nuk është e mundur. Jetmiri nuk flet më dhe i thotë se nuk ka pyetje e as përgjigje dhe Tatiana shprehet se ai është shumë i vështirë. Jetmiri i thotë se ajo është mistrece dhe do t’i dije të gjitha. Tatiana i përgjigjet se ai nuk duhet ta nisë fare bisedën, nëse nuk do të flasë. Më pas ata ngrihen të kërcejnë dhe Tatiana qesh dhe i thotë se po qesh me Jetmirin. Ky i fundit shprehet se ai duhet të qajë në fakt, dhe Tatiana i thotë që le ta bëjë, por ai i përgjigjet se duhet të ketë një arsye për këtë dhe nuk do t’ia japë atë kënaqësi asaj. Jetmiri shton se vetëm për motrën dhe për familjen mund të qajë dhe për askënd tjetër.