Një pjesë e madhe e banorë qëndrojnë në sallon dhe Jona tregon se ka shruar një poezi dhe shton se ka disa poetë që frymëzohën nga fatkeqësitë për të shkruajtur. Mandi përgjigjet se në shtëpi ka banorët që gëzohen nga momentet delikate si përshembull, në momentet e eleminimit, pasi këtë javë, shton ai, kanë reaguar shumë keq kur është larguar Olta. Mandi shprehet se Manali është e justifikueshme që të gëzohej, por për të tjerët nuk e ka kupuar pse duhet të lumturoheshin aq shumë. Domi thotë se ka patur raste që është larguar ndonjë banor për të cilin ajo nuk ka patur simpati ,por nuk ka reaguar ashtu. Mandi shprehet se duhet patur respekt dhe për kundërshtarin dhe Manal ndërhyn duke thënë se nuk e fsheh dot gëzimin ashtu siç ata nuk e kanë fshehur keqardhjen. Mandi i përgjigjet se ajo mund të gëzohet kur banori të jetë larguar dhe jo kur është ende në shtëpi, pasi nuk është etike. Erioni thotë se është më mirë që reagimin t’a shprehesh para të gjithëve. Domi thotë se Olta nuk i kishte bërë asgjë të keqe që dikush të gëzohej aq shumë dhe Erioni përgjigjet se ashtu e kanë ndjerë të reagojnë. Jona pyet se si ka qënë situata dhe ata ia tregojnë që ka patur ovacione të mëdha në momentet që duhej të largohej Olta. Jona shprehet se ndoshta kanë qënë për faktin se ka qëndruar Manali, dhe jo për anën tjetër të medaljes, por Domi thotë se Manal ka vetëm dy javë atje, ndërkohë që Olta kishte shumë më tepër.

Nda kete artikull me miqte e tu!
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • email
  • Live
  • MySpace