Enxhi dhe Eduardi sqarojnë disa keqkuptime që kanë lindur mes tyre. Ata dalin në kopsht ku ulen në një tavolinë dhe bisedojnë qetësisht me njeri-tjetrin. Eduardi e ka pranuar edhe në sy të Enxhit, që më parë, se nuk i pëlqen shumë si tip dhe ndaj e ka mbajtur disi larg. Kjo është edhe arsyeja që ata diskutojnë. Ai i thotë Enxhit se nuk i paragjykon njerëzit dhe se s’ka asgjë kundër saj dhe se është shumë simpatike, shumë e këndshme dhe e lezetshme, por iu duk disi e shfrenuar dhe e ekzagjeruar në fillim. Enxhi i thotë se realisht ky është tipi i saj, madje këtu po përmbahet shumë. Ajo shprehet se e vlerëson shumë si njeri dhe se ka krijuar një opinion të mirë për të që kur e ka parë që jashtë, një njeri të lirshëm e plot humor, ndërsa kur hyri brenda e pa që ishte shumë i ftohtë. Ajo e justifikon duke thënë se tani që e dëgjoi që ai sjelljen e saj nuk e priste të tillë, i takon asaj që të ndryshojë sjellje kundrejt tij, t’i afrohet e ta bëjë që ai të ndryshojë mendje ose t’i largohet përfundimisht. Enxhi shprehet se e vlerësoi atë kur i tha se preferoi t’i qëndronte larg dhe i thotë se edhe jashtë, në shoqëri, shpesh njerëzit i largohen sepse nuk e kuptojnë tipin e saj. “Unë e jetoj jetën time, kështu jam”- thotë ajo. Eduardi i thotë sërish se nuk është njeri i keq dhe se nuk do që ta paragjykojë atë, por shton se edhe fakti që ai ka një relatë me Rezartën, nëse i afrohej asaj menjëherë, kishte për t’u keqinterpretuar nga të tjerët dhe kjo gjë e bëri që t’i qëndronte disi larg Enxhit. Ajo ia kthen se e kupton shumë mirë këtë gjë dhe se i pëlqen sinqeriteti i tij apo dhe i ndonjë banori tjetër kur i thonë hapur mendimet që kanë për të. Përsa i përket shoqërisë së tyre, Enxhi i thotë se nuk do t’i qëndrojë larg apo ta marrë inat për këto që tha. Më pas, biseda e tyre vazhdon në lidhje me veprimet e Edit në shtëpi. Ajo i thotë se pret nga ai që të vijë kulmi e të shpërthejë, duke e përcaktuar tipin e tij plot humor, energjik e që i vë njerëzit në lëvizje. Edi shprehet se tipi i saj mund të përshtatet mjaft mirë me tipin e tij dhe të dfy banorët mendojnë se sëbashku mund të bëjnë shumë gjëra. “Do bëjmë namin këtu brenda”- shprehet Enxhi duke nënkuptuar cmendurirat që mund të organizojë bashkë me Edin për të ndryshuar atmosferën e shtëpisë.

Gjatë ceremonisë së martesës Erjoni merr Rezartën dhe afrohet te gardhi dhe në formën e lojës i thotë Edit “kjo është motra ime” dhe Rezit “ky është miku im i ngushtë nga Amerika” pasi Erjoni gjatë dasmës ishte në rolin e vëllait të nuses që ka qenë në Amerikë. Pas një shakaje Erjoni largohet dhe Edi me Rezin qëndrojnë vetëm. Edi i thotë Rezartës se ajo nuk ia kishte varur edhe pas tri herësh që ai e kishte thirrur. Rezarta i thotë se ishte duke biseduar me vajzat dhe më pas kishte dalë po nuk e kishte parë. Ajo i thotë se ndjehet në faj se nuk do që Edi mund të mërzitet apo të lëndohet. Edi i thotë se ai po rri me kanatjere në të ftohtë për të biseduar me të. Vajza i kërkon falje, por Edi i thotë se ai nuk erdhi që ajo t’i kërkonte të falur. Ai thekson se ka vendosur që të tërhiqet nga kjo histori. Në këtë moment Rezarta i ka thënë se ai ka vendosur vetë t’i hyjë kësaj historie pasi ajo i ka thënë se ka ardhur në BB për të luajtur, jo për tu lidhur me dikë. Ajo i thotë se ai është i lëkundur në besimin që ka ndaj saj dhe Edi i shpjegon se kjo vjen nga fakti se banorët e shtëpisë së vjetër fillojnë të ngacmojnë Edin duke i thënë Rezi feti me këtë apo me atë. Kështu të dy debatojnë në një farë mënyre dhe Rezarta i thotë që ajo do që të ketë lirinë e saj dhe i kërkon Edit që t’i zgjidhë problemet meveten. Edi i jep të drejtë vajzës dhe i kërkon falje. Pas disa minutash të dy përqafohen dhe largohen.

Rezarta dhe Eduardi takohen sërish në kopsht ku fillojnë të bisedojnë për tema të ndryshme. Ata mendojnë se situata në shtëpi është rënduar disi dhe se po ndodhin gjëra të cuditshme. Eduardi shprehet se nuk po i pëlqejnë këto debate por shton se nuk ka qënë prezent në asnjë prej tyre dhe se meqënëse nuk ka qënë prezent e nuk i di shumë gjëra, nuk mund të mbajë anën e askujt e as të bjerë pre e propagandës që bën secili prej tyre. Rezarta e pyet për nominimin se si u ndje kur e mori vesh dhe ai thotë se e përjetoi disi keq sepse është sjellë mirë me të gjithë e nuk e priste që të dilte në nominim. Ai tregon se e ka nominuar një njeri të cilin e mbante si shok dhe kur e mori vesh, u ndje i tradhëtuar. “Mbeta si i ngrirë kur më tha Arbana se jam në nominim”- shprehet ai dhe shton se ka disa që po luajnë vërtetë për cmimin. “Përtej cmimit ngelet miqësia”- mendon ai duke nënkuptuar për ata banorë me të cilët mendon se ka një miqësi. Edi thotë gjithashtu se disa po dalin krejt ndryshe nga sa u treguan në fillim, por mendimin për banorët mund ta ndryshojë përsëri. Sipas tij, e rëndësishme është që njerëzit të bëjnë atë që ndjejnë dhe të jenë të sinqertë si me veten ashtu dhe me të tjerët. “Loja këtu ka shumë presione dhe kjo sjell shpesh ndryshime tek banorët”- mendon ai. Eduardi shprehet se arsyeja e kësaj “lufte” mes banorëve mund të jetë shkelja e besimit që dikush mund të ketë krijuar për një person tjetër. Ai mendon se kur një njeri i drejtë e i sinqertë zhgënjehet nga një person tek i cili ka patur besim, bëhet i rrezikshëm, por gjithashtu këshillon Rezartën që të mos përfshihet në këtë “luftë” e të mbajë qëndrimin e saj duke mos mbajtur anën e askujt për aq sa e ndjen. “Një njeri që i ka vënë qëllim vetes që të fitojë cmimin me cdo kusht, qoftë dhe me poshtërsi, është i rrezikshëm dhe shton se ajo duhet të bëjë lojën e saj dhe të nxjerrë vlerat që ka si dhe të argëtohet duke mos harruar edhe që të shkojë drejt cmimit, nëse ky është qëllimi i saj.

Mes banorëve hapet biseda për lidhjet, martesën dhe bashkëjetesën dhe një pjesë e tyre fillon të tregojë për eksperiencat personale. E para që e fillon këtë bisedë është Bertina e cila shprehet se tashmë ka vendosur të krijojë një lidhje serioze që të përfundojë me krijimin e një familjeje. Gjimi tregon për martesën e tij të parë, vështirësitë e divorcit dhe bashkëjetesën me të dashurën e tanishme. Ai shton se edhe pse po bashkëjeton, i pëlqen martesa, ndërsa Jetmiri është vecse pro bashkëjetesës pasi aty je më i lirshëm për të marrë vendime e planifikuar. Kështu ai tregon se ka bashkëjetuar me një vajzë italiane për dy vjet, më të madhe në moshë se ai. Ai tregon se njëherë i ka ndodhur të lidhet edhe me një femër pesëdhjetë-vjecare. Bertina nuk e kupton këtë lidhje, por Jetmiri i spiegon se edhe mund të ndodhë sidomos nëse jeton në vende të tilla ku opinioni nuk të vret. Erioni mjaftohet duke thënë se ka patur një lidhje që zgjati tre vjet, por nuk dëshiron të tregojë asgjë lidhur me të. Radha i vjen Eduardit i cili thotë se ka patur disa histori, por vetëm njëra i ka lënë shumë mbresa sepse e kishte ndjerë shumë atë. Ai tregon se u dashurua me një vajzë greke e cila nuk e kishte problem se ai ishte shqiptar, ndryshe nga prindërit e saj apo nga të tjerët të cilët i largonin shqiptarët. Lexo me teper »